สวัสดียามดึกจ้า
ตอนนี้ยังไม่ง่วง เลยมานั่งอัพบลอก ^^
วันนี้ไปเดินแร่ดแถวสยามและเซ็นทรัลเวิลด์มา นัดเพื่อนไว้บ่ายสอง แล้วก็ไม่เคยผิดหวัง เพราะกว่าพี่ท่านจะโผล่หัวมาก็ปาเข้าไปบ่ายสามแก่ๆ ระหว่างรอเราก็ไปนั่งกินฮะจิบังค่ะ เกี๊ยวซ่าเซ็ต ราคาไม่แพง เส้นเหนียวนุ่ม นั่งกินอืดๆ เวลารอคนได้ดี :))
มองไปรอบตัวเห็นพนักงานออฟฟิศสองคน ฝรั่งนักท่องเที่ยวอีกคู่หนึ่ง คนที่มากินคนเดียวอีกสองสามคน แล้วก็เด็กนักเรียนที่มาเที่ยวกันอีกกลุ่มนึง แต่ด้วยความที่เรานั่งอยู่โต๊ะด้านหลังเด็กกลุ่มนี้ เลยได้ยินบทสนทนาบ้างเป็นบางช่วง (ไม่ใช่นิสัยนะคะ แค่มาคนเดียว ไม่มีเพื่อนคุย มันก็ต้องเนียนเอ็นจอยกอซซิพจากคนรอบข้างมั่งเนอะ) เห็นว่าคุยเรื่องข้อสอบมั่ง นินทาอาจารย์บ้าง คุยกันว่าปิดเทอมทำอะไรดี แล้วคุยไปคุยมาก็ทำท่าจะทะเลาะกันซะอีกแน่ะ << ก็สรุปว่านั่งฟังตลอดตั้งแต่น้องๆ มาหย่อนก้นนั่งเก้าอี้ จนกระทั่งลุกไปจ่ายเงินนั่นแหละ แอ๊ ไม่ใช่นิสัยนะคะ ไม่ใช่นิสัย >w<
แต่(แอบ)ฟังไปฟังมาก็คิดถึงตัวเองสมัยเรียน คิดถึงเพื่อนๆ ที่ตอนนี้มีงานมีการทำกันหมดแล้ว บางคนก็เรียนต่อ บางคนก็ไปอยู่ต่างประเทศ บางคนก็แต่งงาน (โอ้ว) นึกถึงสมัยที่ตัวเองยังเป็นนักเรียน ได้นั่งคุยเรื่องสัพเพเหระ บางทีก็เรื่องไร้สาระ คุยกันไปเรื่อยๆ เรียนเสร็จก็ไปเที่ยวกัน ปิดเทอมถ้ามีโอกาสก็นัดเจอหรือไปเที่ยวต่างจังหวัดบ้าง แต่พอเรียนจบก็กระจัดกระจายกันไป หาโอกาสกลับมารวมตัวกันยากยิ่ง โดยเฉพาะเราที่ต้องทำงานเสาร์-อาทิตย์เนี่ย ยิ่งไม่ต้องหวังว่าจะเจอกันวันหยุดสุดสัปดาห์เลยเชียว ก็ได้แต่หวังว่าเพื่อนจะสบายดีละกัน
พอคุณเพื่อนมาถึง เราก็ลากมันเข้าไปคิโนะทันใด (ขอบคุณคิโนะคุนิยะที่เคลียร์ปัญหาของเราได้ด้วยดี) กลับมาถึงบ้านด้วยอารมณ์เบิกบาน เปิดคอมเช็คเมล์เผื่อมีงานต้องทำ ก็ได้รับเมล์จากนายเก่าแจ้งว่า บริษัทโกทูเฮลไปแล้ว โดยคุณซีอีโอกะไดเรกเตอร์บริษัทหนีกลับบ้านเกิดไปเรียบร้อย ทิ้งพนักงานอีกสามสิบกว่าชีวิตให้ลอยเคว้งแบบงงๆ สำหรับเรา ก็ยังมีเช็คเงินเดือนที่ยังขึ้นเงินไม่ได้จนกว่าจะปลายเดือน แถมเงินค่างานฟรีแลนซ์ที่ทำต่อให้บริษัทนี้อีก เฮ้อ เงินกำลังจะบินไปแล้ว มันบินไปแล้ว ความฝันตรู เงินเลี้ยงดูพ่อแม่ เงินไปเที่ยว โอ้วว ก็อดแด็มมมม!!!
เพราะงั้นที่นอนดึกวันนี้ ก็เพราะเราต้องมานั่งเซฟงานเก่าๆ ที่เคยทำไว้ ก่อนที่หน้าเว็บไซต์จะปิดตัวลงนั่นแล อย่างน้อยก็ขอตรูมีผลงานเวลาสมัครงานใหม่หน่อยเฮ้ออออ โอย ง่วง
